
ototüüü-otobüs
oğdu-oldu
hadi
damam-tamam
ad-at
nönü-kamyon,söyleyemediği bir şey olursa kendince isim veriyor.
tahti-taksi
O kadar çok kelimeyi kendince ama gerçek söylenişine çok yakın telaffuz ediyor ki şaşiriyoruz. Bunlar şu anda hatırladıklarım :)
Babasınında benim de isimlerimizin telaffuzu çok zor olduğundan söylemeye teşebbüs bile etmior.
Küçük bir dialoğumuz;
B-İbrahim de oğlum
Ö-baba
B-ibrahim de oğlum
Ö-babaaaaaaaa,çok sinirlendik :)
B-Peki esin de
Ö-anne
B-:)))))))
..........
Aba merakımızda ayrı.
Didem yada yasemin eğer bizdeyse ömer tüm gün boyunca abanın peşinde geziyor .
Sürekli nameli nameli abaaaaa,abaaaaa diye şakıyıp duruyor.
Abanın kucağında yemek istiyor ,aba ile oyalanmak istiyor,uyanınca anne diye çağırmak yerine aba diye çağırıyor.
Hatta ben işten geldiğimde-abası bizdeyse- normalde -anne memme memme ,diye peşimde gezen ömerin umrunda bile olmuyorum.Ömer yine aba peşinde.
Hangi abası varsa ,onun dizlerine kafasını koyuyor,sonrada abanın elini alıp başına götürüyor ki saçlarını okşasın.Yada abasının kafasını kendi dizine yatırıyor,kendi jiji jiji-cici-yapıyor.
Bazen abasının yüzünü uzun uzun seyrediyor,abasının kolunun altına giriyor.Aba aşağı aba yukarı.
Abaaa ,aba:)
Dayıları ile asla paylaşmıyor ve dayısı abasının yanına bile otursa cıngar çıkarıyor.
Ben bu durumda ne mi yapıyorum?Kah gülüyor ,kah serbest takılıyorum bazen oh ne rahat diyorum ama bu seyrek oluyor.
Genelde kayınvalide moduna giriyorum :)
Bu oğlan daha evlenmeden 16 ayına ve 83 cmlik boyuna bakmadan ,daha şimdiden abaları bana tercih ediyor :)Valla şimdiden böyleyse ilerde ;
Yandım ki ne yandım....
NOt:Abamız kapıdan çıkar çıkmaz ömer normal moduna dönüyor ve anne anne diye peşimden koşmaya başlıyor.Yani eski mutlu mesut günlerimize geri dönüyoruz.